Çamaşır suyu

4. Nisan 2015 · arztchen

Çamaşır suyu, antimikrobiyal ve ağartma etkisi olan sulu bir potasyum veya sodyum hipoklorit çözeltisidir. Ağırlıklı olarak temizlik, dezenfeksiyon ve temizlik için kullanılır.
Çamaşır suyu suda yaşayan organizmalar için çok zehirlidir, tahriş edicidir ve asitlerle karıştırılmamalıdır.

Daha dar anlamda, Javel suyu, sulu bir potasyum hipoklorit (KClO) çözeltisidir. Çamaşur suyuyla aynı özelliklere sahip bir sodyum hipoklorit çözeltisi (NaClO) genellikle piyasada satılır. Renksiz, yeşil-sarı renkli, klor kokulu bir sıvıdır.

oksitleyici
ağartma
koku giderme (koku giderme)
dezenfektan, antimikrobiyal
algicide (algleri öldürmek)
piscizid (balığı öldürür), suda yaşayan organizmalar için çok toksiktir
tahriş edici

Yüzey dezenfeksiyonu için, ağartma, temizlik ve temizlik için (örn. Oturma odasında küf), çamaşırları aydınlatmak için, kuyuları temizlemek için.

Üreticinin talimatlarına göre uygun bir seyreltme ile kullanılır. Kullanıma bağlı olarak etkilerini geliştirmesi için birkaç dakika bekletilmelidir. Ardından suyla iyice durulayın veya silin.

Çamaşır suyu çok güzel
Dikkat: Asitle karıştırmayın, bu zehirli klor gazı oluşturur!
Lastik eldiven giyin
Önce malzeme uyumluluğunu test edin. çamaşır suyu tüm malzemelerle uyumlu değildir (kullanım talimatlarına bakınız)
Aşağıdakiler için kullanmayın: ipek, yün, elastan, renkli çamaşırlar veya deri. Javel suyu pamuğu ağartmak için uygundur, ancak birkaç kez kullanılırsa ömrünü kısaltabilir.
Gözleri ve cildi tahriş edicidir. Göz ve cilt ile temasından kaçının. Temas halinde bol su ile yıkayınız. Gözlerle: bir doktora danışın.
Çocukların erişemeyeceği yerlerde saklayın.
aerosol solumayın

En erken ağartma biçimi, güneş ve suyun etkisiyle beyazlatılacak bir ağartma alanında kumaş ve giysilerin yayılmasını içeriyordu.
17. yüzyılda, Batı Avrupa’da, alternatif alkali banyoları (genellikle sodalı su) ve asit banyoları (ekşi sütten laktik asit ve daha sonra seyreltilmiş sülfürik asit gibi) kullanan önemli bir kumaş ağartma endüstrisi vardı. Tüm süreç altı aya kadar sürerdi.
Bu süreci aylardan saatlere indiren klor bazlı ağartıcılar, 18. yüzyılın sonlarında Avrupa’da icat edildi. İsveçli kimyager Carl Wilhelm Scheele 1774’te klor keşfetti ve 1785’te Fransız bilim adamı Claude Berthollet bunun kumaşları ağartmak için kullanılabileceğini fark etti.

Berthollet ayrıca, üretildiği Paris’teki ilçeden sonra Eau de Javel (‘Javel suyu’) adlı ilk ticari ağartıcı olan sodyum hipokloriti keşfetti.
İskoç kimyager ve sanayici Charles Tennant, 1798’de Javel suyuna alternatif olarak bir kalsiyum hipoklorit çözeltisi ve 1799’da patentli ağartma tozu (katı kalsiyum hipoklorit) önerdi.

1820 civarında Fransız kimyager Antoine Germain Labarraque, hipokloritlerin dezenfekte etme ve koku giderme kabiliyetini keşfetti ve bu amaçla kullanımlarının popüler hale getirilmesinde etkili oldu. Çalışmaları, hastanelerde, mezbahalarda ve hayvansal ürünlerle uğraşan tüm endüstrilerde tıbbi uygulamaları, halk sağlığını ve sıhhi koşulları büyük ölçüde iyileştirdi.

Louis Jacques Thénard ilk olarak 1818’de baryum peroksidi nitrik asit ile reaksiyona sokarak hidrojen peroksit üretti. Hidrojen peroksit ilk olarak 1882’de ağartma için kullanıldı, ancak 1930 sonrasına kadar ticari olarak önemli hale gelmedi.

Çamaşır ağartıcısı olarak sodyum perborat, yirminci yüzyılın başlarından beri Avrupa’da kullanılıyordu, ancak 1980’lere kadar Kuzey Amerika’da popüler hale gelmedi.

İlgili Yazılar

Nicardipin

Prednizon

Flukonazol

Tuvalet ispirtosu

Yorum Yaz