
putreō (“çürümüş, kokuşmuş”) + -idus —> pütrid; çürümüş, bozulmuş, kokuşmuş, solmuş
| Sayı | Tekil | Çoğul | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Hal / Cins. | Mask. | Fem. | Nötr | Mask. | Fem. | Nötr |
| Nominatif | putridus | putrida | putridum | putridī | putridae | putrida |
| Genitif | putridī | putridae | putridī | putridōrum | putridārum | putridōrum |
| Datif | putridō | putridō | putridīs | |||
| Akusatif | putridum | putridam | putridum | putridōs | putridās | putrida |
| Ablatif | putridō | putridā | putridō | putridīs | ||
| Vokatif | putride | putrida | putridum | putridī | putridae | putrida |