spīna
Ana Hint Avrupa dilindeki *speyn–, *spiHn– kelimelerinden türemiştir.
Latincedeki(f) anlamları;
- Diken, ucu sivri, iğne gibi yapı
- Tıp literatüründe kişinin boynu, gövdesini, kalçasını oluşturan kemikler dizisine; omurgaya denir.
- Hayvanın kafadan kuyruğuna kadar olan kısmıdır.
- Çoğul olarak kullanıldığı vakit zorlukları ifade eder.
| Hal | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| nominatif | spīna | spīnae |
| genitif | spīnae | spīnārum |
| datif | spīnae | spīnīs |
| akusatif | spīnam | spīnās |
| ablatif | spīnā | spīnīs |
| vokatif | spīna | spīnae |
- Spinal veya spinalis; Omurga veya Omurilik anlamına gelir.
- Serebrospinal veya serebrospinalis (Sin: Cerebrospinal, Cerebrospinalis, Zerebrospinal, Zerebr-o-spin-alis): Beyin ve Omurgaya ait olan, beyin ve omurilik zarı anlamlarına gelir.
Supraspinal, omuriliğin (medulla spinalis) üzerinde yer alan anlamına gelir ve terminolojide beynin topografik konumunu belirtir.
