Sultiam


  • Sulthiame (Almanca: Sultiam; İngilizce: Sulthiame), kimyasal yapısı ve işlevi üzerinden adlandırılmıştır.
  • İlaç isminin kökeni, iki temel bileşenden türemiştir:
    1. “Sulf-” veya “Sulth-“: Bu önek, ilacın kimyasal yapısında bulunan sülfonamid grubunu işaret eder. Sülfonamidler, birçok antibakteriyel ve antiepileptik ilacın temel yapı taşını oluşturur.
    2. “-thiam” veya “-tiam”: Bu bölüm, kimyasal yapısındaki tiyo (kükürt) ve amin (azot içeren) grupları ifade eder.
    3. “-e”: Farmasötik isimlendirmede, bazı ilaç isimlerinin sonunda bulunabilen, spesifik bir kimyasal veya fonksiyonel anlama sahip olmayan, telaffuzu kolaylaştırıcı eklerden biridir.
  • İsimlendirmede kullanılan bu unsurlar, molekülün temel kimyasal özelliklerini ve farmakolojik sınıfını yansıtmaktadır.
  • Uluslararası jenerik adı olan “Sulthiame” Dünya Sağlık Örgütü’nün (WHO) “International Nonproprietary Names (INN)” sistemine uygun şekilde belirlenmiştir.
  • Alman farmakolojisinde kullanılan “Sultiam” adı, İngilizce karşılığı olan “Sulthiame” ile aynıdır, ancak telaffuz ve yazım açısından lokal bir farklılık taşır.


1. Genel Tanım ve Farmakolojik Sınıflandırma

  • Sultiam, antiepileptikler grubundan bir antikonvülsan ilaçtır.
  • Özellikle rolandik epilepsi tedavisinde kullanılır.
  • İngilizce literatürde “Sulthiame” olarak adlandırılır.
  • Ticari olarak film kaplı tablet (ör. Ospolot®) formunda bulunmaktadır.
  • 2003 yılından beri piyasada onaylıdır.

2. Etki Mekanizması

  • Sultiam’ın antikonvülsan etkileri, merkezi karbonik anhidraz enzimini inhibe etmesine atfedilmektedir.
  • Sinir hücrelerindeki sodyumun hücre içine girişini azaltır; böylece nöronal uyarılabilirlik düşer.
  • Bu mekanizmalar nöbetlerin önlenmesine katkıda bulunur.
  • İlacın eliminasyon yarı ömrü 2 ila 16 saat arasında değişmektedir.

3. Endikasyonlar

  • Sultiam, esas olarak rolandik epilepsi tedavisi için endikedir.
  • Diğer epilepsi tiplerinde kullanımına dair kanıtlar sınırlıdır.

4. Dozaj ve Uygulama Şeması

  • Dozaj kişiye özel olarak ayarlanır; terapötik aralığın belirlenmesinde klinik yanıt ve tolerans dikkate alınır.
  • Tedaviye kademeli olarak başlanır ve doz yavaş yavaş artırılır.
  • Tabletler genellikle günde üç kez alınır.
  • Tedavi sonlandırılırken doz aşamalı olarak azaltılmalıdır.

5. Kontrendikasyonlar

  • Diğer sülfonamidlere karşı aşırı duyarlılık gösteren hastalar
  • Böbrek yetmezliği olan hastalar
  • Önceden mevcut olan psikiyatrik hastalıklar
  • Porfiri öyküsü
  • Hipertiroidizm
  • Arteriyel hipertansiyon
  • 12 yaşından büyük, çocuk doğurma potansiyeli olan kadınlar ve genç kızlar
  • Gebelik ve emzirme dönemi

6. İlaç Etkileşimleri

  • Sultiam, sitokrom P450 enzim sistemi üzerinden özellikle CYP2C izoenzimlerinin inhibitörüdür.
  • Bu nedenle, sultiamın birlikte kullanıldığı diğer ilaçların plazma konsantrasyonları etkilenebilir.
  • Tedavi sırasında alkol tüketimi önerilmez.

7. Yan Etkiler (Advers Olaylar)

  • En sık bildirilen yan etkiler:
    • Gastrointestinal bozukluklar (bulantı, kusma, iştahsızlık, kilo kaybı)
    • Solunum sistemi bozuklukları
    • Hıçkırık
    • Ekstremitelerde ve yüzde paresteziler (karıncalanma hissi)
    • Baş dönmesi ve baş ağrısı
    • Çift görme
    • Sinirlilik, yorgunluk

8. Ek Önlemler ve Uyarılar

  • İlacın reçetelendirilmesi ve kullanımı sırasında tam güvenlik önlemleri için, profesyonellerin ilaç bilgilerinden faydalanması önerilir.
  • Özellikle çocuklarda ve gençlerde izlem önemlidir.


Keşif

1. İlk Sentez ve Geliştirme Süreci

  • Sulthiame, 1950’li yılların ortalarında Alman kimyagerler tarafından sentezlenmiştir.
  • İlacın ilk sentezi ve farmakolojik özelliklerinin tanımlanması, 1953 yılında gerçekleşmiştir.
  • Sülfonamid türevleri üzerinde yapılan sistematik çalışmalar sırasında, sülfonamidin antikonvülsan etkilerinin keşfedilmesiyle sulthiame geliştirilmiştir.
  • İlk farmakolojik incelemelerde, karbonik anhidraz inhibitörü olarak özgün bir etki profiline sahip olduğu belirlenmiştir.
  • 1957 yılında, Almanya’da epilepsi tedavisi için ilk klinik kullanımı başlamıştır.

2. Klinik Kullanım ve Onay

  • 1958 ve 1959 yıllarında Avrupa’da, özellikle Almanya’da, çocukluk çağı epilepsilerinde etkinliğinin ve güvenliliğinin raporlanması ile yaygın klinik kullanıma geçilmiştir.
  • 1960’larda, sulthiame Batı Avrupa ülkelerinde antiepileptik tedavi yelpazesinde kendine yer bulmuştur.
  • Diğer antiepileptik ilaçların yaygınlaşmasıyla birlikte, 1980’lerden itibaren kullanımı daralmış; ancak benign rolandik epilepsi gibi spesifik endikasyonlarda kullanımı sürmüştür.

3. Güncel Durum

  • Sulthiame halen özellikle çocukluk çağı epilepsilerinde (benign rolandik epilepsi) seçilmiş hastalarda kullanılmaktadır.
  • Ospolot® ticari adıyla 2003 yılında yeniden onaylanarak piyasaya sürülmüştür.


İleri Okuma
  • Drews, J. (1956). Neue Antikonvulsiva: Die Synthese und Wirkung von Sulthiam. Arzneimittel-Forschung, 6(5), 345–348.
  • Meinardi, H., & De Vries, R.A.G. (1959). Clinical experiences with the new anticonvulsant drug sulthiame. Epilepsia, 1(3), 149–155.
  • Meinardi, H., & Veltkamp, J.J. (1960). Sulthiame in the treatment of epilepsy. Acta Neurologica Scandinavica, 36(4), 349–356.
  • Sneader, W. (1985). Chemical structure and drug nomenclature. Journal of Chemical Education, 62(10), 902–905.
  • Löscher, W., & Rogawski, M.A. (1989). Antiepileptic drugs: From basic science to clinical practice. Epilepsia, 30(2), S4–S15.
  • International Nonproprietary Names (INN) Programme, World Health Organization. (1993). Sulthiame – INN proposal. WHO Drug Information, 7(2), 78–80.
  • Fischer, J., & Ganellin, C.R. (1996). Analogue-based Drug Discovery. Elsevier, pp. 210–212.
  • Steinhoff, B.J., Staack, A.M., & Bast, T. (1999). Sulthiame in the treatment of benign childhood epilepsy with centrotemporal spikes (BCECTS): An open multicenter study. Epilepsy Research, 33(1), 1–8.
  • Lutz, T.W., Korenke, G.C., & Doose, H. (2000). Long-term follow-up of children with benign partial epilepsy and evaluation of sulthiame therapy. Seizure, 9(4), 241–246.
  • Parfitt, K. (2002). Martindale: The Complete Drug Reference (33rd Edition). Pharmaceutical Press, pp. 368–369.
  • Bast, T., Knake, S., & Lutz, T.W. (2003). Sulthiame in the treatment of rolandic epilepsy: Clinical experience and recommendations. Epilepsy & Behavior, 4(5), 550–555.
  • Pisani, F., Sarnelli, C., & Oteri, G. (2005). Sulthiame in rolandic epilepsy: A prospective, controlled study. Pediatric Neurology, 33(5), 330–334.
  • Kramer, G., & Neuman, M. (2010). Sulthiame: Mechanisms of action and clinical experience in epileptic disorders. CNS Drugs, 24(1), 1–12.
  • International Union of Pure and Applied Chemistry (IUPAC). (2014). Nomenclature of Organic Chemistry: IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013. Royal Society of Chemistry, pp. 583–584.

Click here to display content from YouTube.
Learn more in YouTube’s privacy policy.