eski ve yeni yunancada ὅρος (hóros, “sınır”) → ὁρίζων (horízōn)→ Latincede horizōn.
Anlamları;
- Ufuk, sınır anlamı taşıyan;
- Gök ile yer arasındaki yatay sınır çizgisi, ufuk çizgisi.
- Genel olarak yatay çizgiyi ifade eder.
Horizontalis; yatay düzleme ait.(Bkz; horizont–alis) —>horizontal, sıfat formudur.