umbilīcus
Ana Hint-Avrupa’daki *h₃nebʰ- (“göbek deliği”)’den türemiştir. Latincedeki (m) anlamları: Göbek, göbek deliği Orta veya merkez, Tomarın desenli sonu. Hal Tekil Çoğul nominatif umbilīcus umbilīcī genitif umbilīcī umbilīcōrum datif umbilīcō umbilīcīs akusatif umbilīcum umbilīcōs ablatif umbilīcō umbilīcīs vokatif umbilīce umbilīcī umbilicalis ; göbek bağına ait anlamındadır.