Latincede vinciō (“bağlamak”) + –culum.
Herhangi bir şeyin bağlı veya bağlı olduğu herhangi bir alet; bağ, bant, yağ, zincir, kordon, kravat, bağlantı. eş anlamlı
| Hal | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Nominatif | vinculum | vincula |
| Genitif | vinculī | vinculōrum |
| Datif | vinculō | vinculīs |
| Akusatif | vinculum | vincula |
| Ablatif | vinculō | vinculīs |
| Vokatif | vinculum | vincula |