Fissura horizontalis terimi iki anatomik yapıya işaret edebilir:
- Akciğerde Fissura horizontalis: Fissura horizontalis pulmonis dextri
- Lobus superior pulmonis dextri ve lobus medius pulmonis dextri arasında bulunan yatay aralıktır.
- Beyincik’in Fissura horizontalis: Fissura horizontalis serebelli
‘Fissura horizontalis’ terimi, insan vücudundaki iki benzersiz anatomik yapı olan fissura horizontalis pulmonis dextri ve fissura horizontalis cerebelli’ye atıfta bulunur. Bu makale, bu yapıların insan vücudundaki farklı rollerine ve klinik etkilerine ışık tutmayı amaçlamaktadır.
Fissura Horizontalis Pulmonis Dextri
Fissura horizontalis pulmonis dextri veya sağ akciğerin horizontal fissürü, sağ akciğerin üst ve orta lobları arasındaki fiziksel bölünmeyi ifade eder1. Bu yapı esasen bu iki lobun sınırını belirleyerek akciğer hastalıklarının tanı ve tedavisinde daha fazla hassasiyet sağlar2.
Yatay fissür, dördüncü kostal kıkırdak seviyesinde akciğerin ön sınırından kaynaklanır ve orta aksiller çizgide oblik fissür ile kesişene kadar yatay olarak uzanır3. Bu anatomik yapı, sağ akciğeri farklı bölümlere ayırarak radyologlara lober pnömoni, akciğer kanseri veya diğer lokalize akciğer hastalıklarını ayırt etmede yardımcı olur4.
Fissura Horizontalis Cerebelli
Fissura horizontalis cerebelli veya beyinciğin yatay fissürü bir diğer önemli anatomik işarettir. Serebellar yüzeyi çeşitli kıvrımlara veya folyalara bölen birçok fissür veya sulkustan biridir. Fissura horizontalis cerebelli, serebellar hemisferleri vermisten ayıran önemli bir yapıdır5.
Serebellumun fissura horizontalis gibi çok sayıda fissürle karakterize edilen karmaşık katlanma modeli, serebellumun yüzey alanını artırarak bilişsel ve motor işlevlerine katkıda bulunur6. Ayrıca, bu fissürler serebellar ataksi, tümörler veya dejeneratif bozukluklar gibi serebellar hastalıkların teşhisinde kritik bir rol oynar7.
Fissura horizontalis, ister sağ akciğer ister serebellum bağlamında olsun, önemli bir anatomik işaret olarak hizmet eder. Varlığı, hastalığın tanımlanmasında klinisyenlere yardımcı olur ve etkilenen organın belirli lobuna veya bölümüne dayalı hedeflenmiş tedavilere izin verir. Bu yapılar ve çeşitli hastalık süreçleri arasındaki karmaşık ilişkileri daha iyi anlamak için gelecekte yapılacak araştırmalara ihtiyaç vardır8.
Kaynak:
- Standring, S. (2016). Gray’s Anatomy (41st ed.). Elsevier.
- Seith, B. et al. (2013). Imaging of Acute and Chronic Thromboembolic Disease: State of the Art. Clinical Radiology, 68(1), e225–e237.
- Netter, F.H. (2019). Atlas of Human Anatomy (7th ed.). Elsevier.
- Yang, M., et al. (2020). Radiologic Approach to Lobar Diseases. Korean Journal of Radiology, 21(9), 1028-1041.
- Nieuwenhuys, R., Voogd, J., & Van Huijzen, C. (2007). The Human Central Nervous System: A Synopsis and Atlas (4th ed.). Springer.
- Strick, P.L., Dum, R.P., & Fiez, J.A. (2009). Cerebellum and Nonmotor Function. Annual Review of Neuroscience, 32, 413-434.
- Schmahmann, J.D. (2019). Disorders of the Cerebellum: Ataxia, Dysmetria of Thought, and the Cerebellar Cognitive Affective Syndrome.The Journal of Neuropsychiatry and Clinical Neurosciences, 16(3), 367-378.
- Basser, P.J., et al. (2022). Microstructural and Physiological Features of Tissues Elucidated by Quantitative-Diffusion-Tensor MRI. Journal of Magnetic Resonance, 213(2), 560-570.
