Subungual ekzostozun keşfi ve anlaşılması, bu durumun tanımlanması, teşhisi ve tedavisinde önemli gelişmelere işaret eden kilit dönüm noktaları ile zaman içinde gelişmiştir.
Erken Dönem Klinik Gözlemler (19. Yüzyıl)
1847 : Subungual ekzostoz ilk olarak İngiliz cerrah Alfred Poland tarafından bir tıp dergisinde tanımlanmış ve burada ayak tırnağının altındaki kemik büyümesini rapor ederek bunu ayrı bir klinik varlık olarak kabul etmiştir. Poland’ın çalışmaları bu durumun ilk belgelenmiş kanıtını oluşturmuştur.1800’lerin sonu: Tıp literatüründe, tırnak altındaki benzer kemik büyümelerini tanımlayan ve subungual ekzostozun tanınmış bir tıbbi durum olarak yerleşmesine yardımcı olan birkaç vaka raporu daha ortaya çıkmaya başladı.
Diğer Durumlardan Farklılaşma (20. Yüzyılın Başları)
1900 ‘ler: Tıbbi bilgiler ilerledikçe, subungual ekzostoz, subungual osteokondromlar ve subungual tümörler gibi diğer benzer durumlardan ayırt edilmeye başlandı. Bu ayrım, doğru tanı ve uygun tedavi için çok önemliydi.1920 ‘ler: Radyografi (X-ışınları) kullanımı yaygınlaşarak kemik yapıların daha iyi görüntülenmesine ve subungual ekzostoz tanısının doğrulanmasına olanak sağladı. Bu teknolojik ilerleme, bu durumun doğru bir şekilde tanımlanması ve tedavi edilmesinde önemli bir kilometre taşı olmuştur.
Cerrahi Tekniklerin Tanıtımı (20. Yüzyılın Ortaları)
1940’lar-1950’ler: Cerrahi teknikler geliştikçe, subungual ekzostozları çıkarmak için özel prosedürler geliştirildi. Bunlar, tırnak yatağına ve çevre dokuya verilen zararı en aza indirirken kemik büyümesini eksize etme tekniklerini içeriyordu. Bu tekniklerin geliştirilmesi nüks riskini azaltmış ve kozmetik sonuçları iyileştirmiştir.
1950 ‘ler: Cerrahlar başarılı subungual ekzostoz çıkarma vakalarını belgelemeye başladılar ve bu da semptomatik vakalar için standart tedavi olarak cerrahi eksizyonun yerleşmesine yardımcı oldu.
Modern Tanı ve Cerrahi Gelişmeler (20. Yüzyılın Sonları – Günümüz)
1980 ‘ler: Daha ayrıntılı radyografik teknikler ve MRG’nin kullanıma girmesi de dahil olmak üzere tıbbi görüntülemedeki gelişmeler, subungual ekzostozun daha kesin bir şekilde teşhis edilmesine ve diğer durumlardan ayırt edilmesine olanak sağlamıştır. Bu görüntüleme teknikleri, komplikasyonları en aza indirmek için ameliyat öncesi planlamaya da yardımcı oldu.2000 ‘ler: Daha küçük kesilerin ve daha hedefe yönelik yaklaşımların kullanılması da dahil olmak üzere daha az invaziv cerrahi tekniklerin geliştirilmesi, hasta sonuçlarını daha da iyileştirdi. Ayrıca, nüks oranları ve cerrahi müdahalelerin uzun vadeli sonuçları üzerine yapılan araştırmalar, tedavi protokollerini iyileştirmek için daha fazla veri sağladı.2010’ler : Subungual ekzostozun etiyolojisi ve patofizyolojisi üzerine yapılan çalışmalar, durumun anlaşılmasını ilerleterek daha iyi cerrahi öncesi değerlendirmelere ve hasta danışmanlığına yol açtı.
İleri Okuma
Poland, A. (1847). On a new variety of bony tumour, occurring under the nail. Medico-Chirurgical Transactions, 30 , 116-120.
Jebson, P. J., & Steyers, C. M. (1997). Subungual exostosis: Case reports and review of the literature. Journal of Hand Surgery, 22 (2), 149-152.
Hunter, T. B., & Steinbach, H. L. (1983). Radiologic features of subungual exostosis. Radiology, 146 (2), 379-382.
Al-Qattan, M. M. (2001). Subungual exostosis: A brief review . Acta Orthopaedica Belgica, 67 (1), 10-15.
Park, C. H., Yang, S. K., & Choe, B. K. (2004). Subungual exostosis: A clinical and pathological analysis of 23 cases. Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology, 18 (5), 585-590.
Bae, Y. C., Lee, S. H., Choi, J. I., & Kim, T. W. (2009). Surgical treatment of subungual exostosis. Journal of the American Academy of Dermatology, 60 (3), 520-524.
Iorizzo, M., Tosti, A., & Starace, M. (2014). Nail surgery: Basic concepts and recent advances. Dermatologic Clinics, 32 (2), 271-278.
