canis

Latincede;

  1. Köpek

Latincede canis (“köpek”) +‎ -īnus (-in; genellikle konum, mülkiyet veya köken ilişkisini gösteren sonek); canīnus 

  • köpek; bir köpeğe ait veya onunla ilgili.
SayıTekilÇoğul
Hal / Cins.Mask.Fem.NötrMask.Fem.Nötr
Nominatifcanīnuscanīnacanīnumcanīnīcanīnaecanīna
Genitifcanīnīcanīnaecanīnīcanīnōrumcanīnārumcanīnōrum
Datifcanīnōcanīnōcanīnīs
Akusatifcanīnumcanīnamcanīnumcanīnōscanīnāscanīna
Ablatifcanīnōcanīnācanīnōcanīnīs
Vokatifcanīnecanīnacanīnumcanīnīcanīnaecanīna