Farmakolojide potens terimi, aktif bir bileşenin konsantrasyonu ile farmakolojik aktivitesi arasındaki ilişkiyi ifade eder. (Bkz; Potansiyel)
Düşük konsantrasyonda etkili olan bir ilaç, yüksek konsantrasyonda ilaç gerektiren bir ilaca göre daha yüksek bir güce sahiptir. Bununla birlikte, her iki aktif bileşen de aynı maksimum etkiyi sağlayabilir.
EC50 değeri tipik olarak bir ölçü olarak kullanılır, maksimum etkinin yarısını elde etmek için gereken konsantrasyon (ortalama etkili konsantrasyon). Diğer değerler de kullanılır.
Bu değerlerin genellikle in vitro deneylerde belirlendiği ve bu nedenle bilgilendirici değerin sınırlı olduğu unutulmamalıdır. Yüksek potens, güçlü klinik etkinliğin garantisi değildir ve karşılaştırmalar zordur.
