os occipitale ve atlas arasından sıvı çekimidir. (bkz: sub–occipital) (bkz: ponksiyon)
Suboksipital ponksiyon, sisterna serebellomedullarise kadar genişlemiş subaraknoid boşluğun delinmesidir (ponksiyon).
Geçmiş
Suboksipital ponksiyon, Ayer (1923) tarafından tanımlandıktan sonraki ilk yıllarda çok popülerdi çünkü ponksiyon sonrası semptomların görülme sıklığı düşüktü. Modern görüntüleme yöntemleri ortaya çıkana kadar bu yöntem, özellikle karşılaştırmalı BOS basıncı ölçümü (“lomber ve suboksipital”) yoluyla spinal boşluk lezyonlarının dışlanması ve miyelografi için büyük önem taşıyordu.
Sınıflandırma
Suboksipital ponksiyon için 2 erişim yolu arasında bir ayrım yapılır.
- Sisternal yaklaşım: Medial suboksipital ponksiyon olarak da bilinen sisternal yaklaşım, sırtüstü veya oturur pozisyonda gerçekleştirilebilir. Her durumda, hasta yeterince hareketsiz hale getirilmelidir. Muayene radyolojik kontrol altında gerçekleştirilir.
- Lateral yaklaşım: Lateral servikal ponksiyon olarak da adlandırılan lateral yaklaşım genellikle hasta yatarken gerçekleştirilir. Sisternal yaklaşıma göre daha güvenli kabul edilir ve ayrıca radyolojik kontrol altında gerçekleştirilir.
Prosedür
Suboksipital ponksiyon steril koşullar altında gerçekleştirilir. Doktor ve asistan ponksiyon sırasında koruyucu giysi ve steril eldiven giyer. Bu durumda sisternal erişim için prosedür aşağıdaki gibidir:
- Hasta başını hafifçe eğerek veya başka bir kişinin yardımıyla bir masanın üzerinde kendini destekler.
- Gerekirse boyun bölgesinin tıraş edilmesi
- Yüzeye yaklaşık 2 ml %1-2 lidokain solüsyonu ile lokal anestezi uygulanır.
- Delme iğnesi 7,5 cm’lik bir uzunluktan sonra işaretlenir ve baş iyice sabitlenmişken birinci spinöz çıkıntı ile oksipital saçlı deri arasına tam ortasından sokulur. Ponksiyon medyan çizgiye yakın yapılmalıdır, aksi takdirde iki arteria vertebrales’ten birinin yaralanma riski vardır.
- Oksiput ile ilk temas sağlandıktan sonra, iğnenin yönü düzeltilmeli ve oksiput boyunca burun köküne (glabella) doğru yavaşça yönlendirilmelidir.
- İğne, dura delininceye kadar ilerletilir. Burada deri ile sisterna magna arasındaki mesafe genellikle 4,0 ila 6,0 cm arasındadır – ancak bireyler arasında büyük farklılıklar gösterebilir.
- Ligamentum nuchae ve dura delindiğinde, muayene eden kişi bunu hisseder – daha sonra daha önce her zaman hissedilen yaylı direnç kaybolur.
- Dura ve medulla yaklaşık 1,5 – 2,5 cm aralıklıdır, bu nedenle iğne asla 7,5 cm’den daha derine yerleştirilmemelidir (yerleştirmeden önce iğneyi işaretleyin).
- Hasta yatarken, sisterna serebellomedullariste genellikle bir “negatif basınç” vardır, bu nedenle BOS bir şırınga ile dikkatlice çekilmelidir. Öte yandan, baskı veya yer kaplayan bir intrakraniyal süreç nedeniyle intrakraniyal basınç artmışsa, BOS kanülden kendiliğinden damlayacak veya dışarı fışkıracaktır.
Delinen yapılar
Aşağıdaki yapılar ponksiyon iğnesi ile delinir:
- Cutis
- Subcutis
- Foramen magnum ve atlas arasındaki membrana atlantooccipitalis
- Dura mater
- Araknoid membran
Endikasyonlar
Suboksipital ponksiyonun önemi günümüzde büyük ölçüde azalmıştır. Beyin omurilik sıvısının düzenli olarak toplanması genellikle lomber ponksiyon ile yapılır. Bununla birlikte, suboksipital ponksiyon zor anatomik koşullarda, spinal bölgede BOS boşluklarının tıkanmasından şüphelenildiğinde veya belirli miyelografiler yapılırken hala gereklidir.
Medyan suboksipital ponksiyona bir alternatif de lateral servikal ponksiyondur.
Kontrendikasyonlar
- Konjestif papillalar veya posterior fossada yer kaplayan lezyon belirtileri, basınç değişiklikleri tentoryal herniye ve dolayısıyla beyinde mekanik hasara neden olabileceğinden suboksipital ponksiyonu tehlikeli hale getirir.
- Delinme bölgesinde deri veya deri altı iltihabı (mikropların yayılması).
- Artmış kanama eğilimi (spinal hematom riski).