Latincede sors (“Servet, çok”) + –legus (Toplama rolünü belirten sonek);
Geleceği tahmin eden; (ilişkisel) falcılık, kehanet
| Sayı | Tekil | Çoğul | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Hal / Cins. | Mask. | Fem. | Nötr | Mask. | Fem. | Nötr |
| Nominatif | sortilegus | sortilega | sortilegum | sortilegī | sortilegae | sortilega |
| Genitif | sortilegī | sortilegae | sortilegī | sortilegōrum | sortilegārum | sortilegōrum |
| Datif | sortilegō | sortilegō | sortilegīs | |||
| Akusatif | sortilegum | sortilegam | sortilegum | sortilegōs | sortilegās | sortilega |
| Ablatif | sortilegō | sortilegā | sortilegō | sortilegīs | ||
| Vokatif | sortilege | sortilega | sortilegum | sortilegī | sortilegae | sortilega |
