bölgeler arasında. (bkz: inter) (bkz: territorium)
Manubrium
Sinonim: Manubriyum.
Latincedeki manus (“el”)’dan türemiştir. Anlamları:
- Sap, tutma yeri
- Göğüs kemiğinin (bkz: sternum) en üst parçası.
Hal Tekil Çoğul nominatif manūbrium manūbria genitif manūbriī manūbriōrum datif manūbriō manūbriīs akusatif manūbrium manūbria ablatif manūbriō manūbriīs vokatif manūbrium manūbria
processus xiphoideus
göğüs kemiğinin (bkz: sternum), kılıç şeklindeki alt çıkıntısı. (bkz: xiphoideus) (bkz:processus)
placidus
Latincedeki placeō (“memnun, tatmin etme”) + -idus, isimden türeyen sıfattır.
-
-
- Sakin, nazik, sessiz, hareketsiz, yumuşak, huzurlu.
(meyvelerden) Olgun, yumuşak.
(bitkilerin) Vahşi değil, verimli, ekime uygun.
- Sakin, nazik, sessiz, hareketsiz, yumuşak, huzurlu.
-
| Sayı | Tekil | Çoğul | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Hal /cinsiyet | Mask. | Fem. | Nötr | Mask. | Fem. | Nötr |
| Nominatif | placidus | placida | placidum | placidī | placidae | placida |
| Genitif | placidī | placidae | placidī | placidōrum | placidārum | placidōrum |
| Datif | placidō | placidō | placidīs | |||
| Akusatif | placidum | placidam | placidum | placidōs | placidās | placida |
| Ablatif | placidō | placidā | placidō | placidīs | ||
| Vocative | placide | placida | placidum | placidī | placidae | placida |
Tractus spinoreticularis
Spinoretiküler yol, ön spinotalamik yolun lateralinde uzanan omuriliğin ön kolumnar yolunun yükselen fibröz yoludur. (Bkz; Tractus) (Bkz; Spin-o-retic–ularis)
Yaralanma durumunda olduğu gibi ağrıya verilen otomatik tepkilerden sorumludur.
Seyir
- Spinoretiküler sistem, kontralateral dorsal boynuzdaki kord hücrelerine (2. nöron) geçtikten sonra ön alba komissürü üzerinden geçen protopatik (ağrı, sıcaklık) ve daha az ölçüde epikritik duyarlılığın afferentlerini taşır.
- Medulla oblongata ve mezensefalon‘un retiküler oluşumunda (3. nöron) son bulur.
texticulara
anlam olarak reticulare e ye benzer. örülmüş,dokunmuş, ağsı anlamlarını ifade eder.
stratum texticulare
örülmüş, dokulmuş ağsı tabaka anlamına gelir. (bkz: stratum) (bkz: texticulara).
septe
duvar ,zar anlamına gelir.
septimus
Latincedeki septem (“yedi”) + –us (“bir sıfat oluşturmak için dil köküne eklenen son ek”)–> yedinci
epí
Sinonim: epi-, ἐπῐ́, ἐπ᾽ (ep᾽), ἐφ᾽ (eph᾽), ἐτ (et), epo-.
Ana Hint-Avrupa dilindeki h₁epi kelimesinden türemiştir. Bu kelimeden türeyen diğer kelimeler ise; Sanskrit dilinde अपि (ápi), Eski pers dilinde apiy, Eski Ermenicede եւ (ew), Latincede ob, ve Eski İngilizcede bī (İngilizcede by).
Antik Yunancada; Kullanıldığı yere göre onlarca anlam kazanabilen bir kelime olsada tıp biliminde genellikle üst ,üstte, üstünde anlamlarında kullanılır.