Gün: 12 Ağustos 2015

Talidomid, ilk kez Batı Alman kimya firması Gruenenthal (bu firma hala aktif olarak çalışmaya devam etmektedir) tarafından 1 Ekim 1957’de piyasaya sedatif olarak verilmiş ve daha sonra yine firmanın önerisi ile  hamile kadınlardaki sabah rahatsızlıklarında (bulantı, kusma ile giden sorunlar) reçetesiz olarak kullanılmaya başlanmıştır. Sonraki yıllarda  değişik isimlerle başta Batı Almanya, İngiltere, Kanada olmak toplam 40 ülkede piyasaya verilmiştir. Ancak 1961 yılında bu ilaca bağlı özellikle kol ve bacak gelişim yokluğu (tıpta fokomeli olarak biliniyor) gibi ağır sekellere yol açtığı kanıtlanmış ve ama bu arada yaklaşık 10 bin çocuk Talidomid faciasından etkilenmiştir. Önce bu çocukların mental olarak da geri oldukları sanılmış ve bir çoğu akıl hastanelerinde tedavi edilmiştir. Oysa bu çocukların Grammy ödüllü dünyanın en önemli bas baritonlarından olan Thomas Quasthoff örneğinde olduğu gibi tamamen normal bir zekaya sahip oldukları, yalnızca kollarının küçük kanatlar gibi, bacaklarının ise kısa olduğu sonradan anlaşılmıştır. Bu çocukların öyküsü 2007 yılı yapımıContergan filminde anlatılmıştır.

Avrupa’nın henüz Talidomid faciasının tam olarak farkına varamadığı yıllarda Amerikan ilaç firması Merrel, Eylül 1960’da bu ilacı Kevadon ismi ile piyasaya sürmek üzere Amerikan İlaç ve Gıda Dairesi’ne (FDA) başvurmuş. İşte bu başvuru dosyası, rutin bir başvuru olarak ve Avrupa’da kullanıldığı için bir an önce onaylanması beklentisi ile  daha önce Güney Dakota’da aile hekimi olarak çalışan ve yakın bir zamanda FDA’ da yeni ilaçlara lisans veren birimde raportör olarak çalışmaya başlayan ve o zaman 46 yaşında olan Dr. Frances Oldham Kelsey’in önüne gelmiş.

İlacın güvenliği ile ilgili bazı veriler Dr.Kelsey’in dikkatini çekmiş ve Merrel firmasından özellikle ilaçla ilgili toksisite, dayanıklılık ve saflık konularında ek bilgiler istemiş. Bu yazışma ile Kelsey ile Merrel arasında mücadele başlamış olmuş. Merrel bilgi verdikçe Dr. Kelsey daha çok veri istemiş ve sonunda Merrel yetkilileri Dr.Kelsey’i patronuna şikayet ederek kendilerine küçük noktalar üzerinden bürokratik engel çıkardıklarını söylemiş. Sonraki yıllarda Dr. Kelsey bu dönemi anlatırken Merrel firmasının ruhsat almak için çok hevesli ve aceleci davrandığını, bu şekilde kendisi üzerinde baskı kurduklarını ve değerlendirme süreçlerini etkilemeye çalıştıklarını, kendisinin en başından itibaren firma yetkililerinin verdiği bilgiler konusunda şüphe duyduğunu, onlara güvenmediğini  söylüyor.

Dr. Kelsey’in Merrel’e olan direnişi sürerken şubat 1961’de İngiliz Tıp Dergisi’nde (BMJ), bir hekimin Talidomid’in bebeklerde kol ve bacak gelişimini bozduğunu belirten bir mektubu yayınlanmış ve bunu okuyan Dr. Kelsey, Merrel firmasına bu konuyu sormuş. Firma iç soruşturma başlattığını söylemiş ama Dr. Kelsey’in iddialarını yinelemesi üzerine  firma bu kez o klasik (bakınız sigara firmalarının akciğer kanseri konusunda söyledikleri) “Veriler bir sonuca varmak, karar vermek için yeterli değil” cevabını vermiş. İşte bu cevaptan tam 6 ay sonra ise Avrupa’dan “fokomeli epidemisi” ile Talidomid arasındaki ilişkiye ait raporlar gelmeye başlamış ve bir süre sonra Merrel firması Kevadon ile ilgili başvurusunu geri çekmiş. Böylece Avrupa’da binlerce bebek talidomid faciasından etkilenirken,  ABD’de yalnızca 17 bebek etkilenmiş.

Ülkemiz de Talidomid faciasından etkilenmeyen ülkeler arasındadır. Bunun sağlanmasında Ankara Üniversitesi Farmakoloji Profesörü Şükrü Kaymakçalan’ın toksisite çalışmalarını yeterli bulmaması  ve buna bağlı olarak ilacın ruhsat alamamasının rolü olmuştur. Yine aynı dönemde Prof. Dr. Süreyya Tahsin Aygün’ün bu ilacın tavuk embriyosu üzerinde teratojenik etkisini Sağlık Bakanlığı’na bildirdiği bilinmektedir. Sonuç olarak ülkemiz bu faciadan o zamanki Sağlık Bakanlığı’nın iyi işleyen bir kurum olmasının katkısı ile kurtulmuştur.

Talidomid ile ilgili öykü sonraki yıllarda daha çok kurbanların verdiği mücadele üzerinde devam etmiş, birçok ülke hükümeti bu kurbanlara tazminat öderken Gruenenthal firması, o bilinen Alman soğukkanlılığı ile kurumsal sorumluluğunu reddetmeyi sürdürmüştür.

Frances Oldham Kelsey’in kahramanlığı

Bu öyküde görevinin gereklerini yapan bir  bilim insanı ile karşı karşıyayız ama dönemin koşulları ve ilaç endüstrisinin güçlü etkileri düşünüldüğünde başta zamanın Amerikan başkanı JFK olmak üzere hemen herkes, Dr. Frances Oldham Kelsey’i “ bir yeni ilaç değerlendirilirken olağanüstü yargıya varma kapasite sayesinde bir trajediyi önlediğini” vurgulayarak “Kahraman” olarak anmıştır. Sonraki yıllarda 45 yıl boyunca FDA’da çalışan ve yeni ilaçlara izin verilme süreci ile ilgili yeni bir birim açılmasına öncülük eden Dr.Kelsey, ruhsatlandırma protokollerinin hazırlanması gibi konularda en önemli figür olarak hayatını sürdürmüştür. Yaşamının son yıllarını doğduğu topraklarda Kanada’da geçiren Dr. Kelsey, Kanada’ya geç gelmesinden dolayı ancak bu ilkbaharda Kanada’nın en büyük onur nişanı olan “Order of Canada” ile ödüllendirilmiştir. Bu ödülün verildiği anlara tanıklık eden kızı Christine Kelsey, annesin kendisini hep Kanadalı hissettiğini  ve bu ödülü sağken almasından büyük bir sevinç duyduğunu söylemiş.

Talidomid kurbanları tarafından “ Bir kahraman, yol gösterici bir melek ve inanılmaz bir insan” olarak tanımlanan Dr. Frances Oldham Kelsey, bir insanın dünyayı değiştirebileceğinin kanıtı olduğu kadar,  gebelikte ilaç kullanımı konseptini tamamen değiştiren bir bilim insanı olarak da bilim tarihinin en müstesna bölümünde yerini alarak bu dünyadan ayrılmıştır. Bize düşen onu anlamak ve eseri önünden saygıyla eğilmektir.

Erken yaşlarda işitme duyusunun yitirilmesi vakalarının hemen hemen yarısının arkasında bebeklerin DNA’larındaki kimi bozukluklar yatıyor. Science Translational Medicine adlı organda sonuçları yayımlanan ve fareler üzerinde yürütülen araştırma, bir virüsün genetik bozukluğu ve işitme duyusunu kısmen düzelttiğini ortaya koydu.

Uzmanlar bu sonuçların, on yıl içinde bir tedavi geliştirilmesini sağlayabileceğini kaydediyor.
ABD ve İsviçre’deki araştırmacılar, bu deneyde kulak içindeki, sesleri beynin algılayabileceği elektrik sinyallerine dönüştüren ufak tüyler üzerinde odaklandı.

DNA’daki kimi değişimler bu tüyleri elektrik sinyali yaratamaz hale getiriyor ve sağırlık baş gösteriyor.
Araştırma ekibi, tüy hüclerine geçerek hatayı düzeltebilen genetiği değiştirilmiş bir virüs geliştirdi.

Bu virüs 115 desibellik gürültü yaratan rock konserlerinde oldukları farketmeyen “ağır düzeyde sağır” fareler üzerinde denendi. Farelerin kulaklarına enjekte edilen virüs, farelerin işitme duyularını normal düzeye çıkarmasa da, önemli gelişme sağladı.

Fareler, hareket halindeki bir otomobilde duyulan düzeyde gürültüyü (85 desibel) işitebilecek duruma geldi ve 60 gün boyunca süren deney boyunca sese karşı tepkilerini de değiştirdikleri gözlendi.

Boston Çocuk Hastanesi’ndeki araştırmacılardan Dr. Jeffrey Holt, BBC’ye yaptığı açıklamada “Bu deney son derece heyecan verici. Ama boş ümitler yaratmamak için temkinli bir iyimserlik içindeyiz. Bir tedavi yolu bulduk diyebilmemiz için, henüz zaman erken. Ancak çok da uzakta olmayan bir gelecekte genetik sağırlığın tedavisinde bu yola başvurulabilir ki, bu da önemli bir gelişme.” dedi.

Ortaya çıkardıkları sonucun uzun süreli olabileceğini kanıtlamak istediklerini vurgulayan araştırma ekibi, insanlar üzerine klinik deneylerine başlanması için henüz hazır olunmadığını söylüyor.

Virüs tedavisi kulağın içindeki tüy hüclerinin çoğunu değiştiriyor ama dış tüy hüclerini etkilemiyor. İç tüy hücreleri seslerin işitilmesine olanak sağlıyor; dış tüyler ise seslere karşı hassasiyeti ayarlıyor.
Söz konusu araştırmada, aile içinde yeni kuşaklara aktarılan türdeki sağırlıkların % 6’sının nedeni olan TMC1 genindeki değişim onarıldı.

Ancak sağırlıkla ilişkilendirilen 100’den çok ve birbirinden ayrı gen bulunuyor.
Elde edilen bulguların çok fazla yüksek sesli müzik dinlemenin sonucunda oluşan işitme kaybının düzeltilmesinde etkili olmadığı kaydedildi.

Kaynak: BBC Türkçe & biyomuhendislik