Enflamasyon

• Latincedeki  inflammare “ateşe vermek” → (geçmiş zamandaki ortacı) , Fransızcada 14. yy’da , inflammation → Enflamasyon, 15. yy dan itibaren Patoloji biliminde kullanılan bilir isim olmuştur.
• Arapça lahab لهب alev, ateş → iltihāb إلتهاب  yanma, yangın, tıpta enfeksiyon olarak, dilimizde iltihaba karşılık düşmektedir.
• Yangı ise → yangından türetilip iltihap türkçe karşılığı olarak önerilmiş terimdir.

Enflamasyon, biyolojik bir sistemin fizyolojik süreçleri tehlikeye atan dahili veya harici bir uyarana yerel ve sistemik reaksiyonudur. Enflamasyonun amacı, zarar veren uyaranı ortadan kaldırmak ve onarım süreçleri için koşulları yaratmaktır (‘iyileşme’). Bu nedenle iltihaplanma, bir organizmanın bağışıklık reaksiyonunun bir ifadesidir.

Enflamatuar reaksiyon, düzenlenmesinde diğerlerinin yanı sıra immünokompetan hücrelerin, antikorların ve enflamatuar aracıların dahil olduğu karmaşık bir süreçtir.

Belirli bir organ veya dokunun iltihaplanması, çoğu durumda, organın Yunanca isminden sonra ‘-itis‘ sonunun kullanılmasıyla sistematik olarak belirtilir, örneğin:

Deri iltihabı: dermatit
Üretra iltihabı: üretrit
Miyokard iltihabı: miyokardit
Meninks iltihabı: menenjit