1872: Bundle Dal Bloğunun Tanımlanması
Waller, A.D: İngiliz fizyolog Augustus Desiré Waller, kalbin elektriksel aktivitesi üzerine ilk gözlemlerini yayınlayarak daha sonra dal bloklarının tanımlanmasına zemin hazırladı.
1903: Elektrokardiyogramın (EKG) Geliştirilmesi
Willem Einthoven: Hollandalı fizyolog Willem Einthoven, kalbin elektriksel aktivitesinin kaydedilmesini sağlayan ilk pratik EKG makinesini geliştirdi. Einthoven 1924 yılında Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü’nü kazandı.
1920: ST Segment Yükselmesi Üzerine Erken Gözlemler
Harold Pardee: Amerikalı kardiyolog Harold Pardee, akut miyokard enfarktüsü geçiren hastalarda ST segment yükselmesini tanımlayarak bunun kalp krizi teşhisinde önemli olduğunu belirtti.
1930’lar: Miyokard Enfarktüsünün Anlaşılması
Herrick, J.B.: Dr. James Bryan Herrick, klinik semptomları EKG değişiklikleriyle ilişkilendirerek miyokard enfarktüsünün ayrıntılı klinik tanımlarını yapmıştır.
1949: Wellens Sendromunun İlk Tanımı
Heberden, W.: Heberden, daha sonra Wellens sendromunun bir parçası olarak kabul edilen ve kritik LAD stenozunu gösteren T dalgası değişikliklerini tanımlamıştır.
1950’lar: Kardiyak Görüntüleme ve Tanıda Gelişmeler
Koroner Anjiyografinin Gelişimi: Mason Sones 1958’de ilk seçici koroner anjiyogramı gerçekleştirerek koroner arter hastalığını teşhis etme becerisini önemli ölçüde geliştirdi.
1960’lar: EKG Yorumunun İyileştirilmesi
Lown, B. & Ganong, W.F.: Lown-Ganong-Levine sendromu tanımlandı ve çalışmalar, dal blokları ve miyokardiyal iskemi de dahil olmak üzere çeşitli EKG değişikliklerinin anlaşılmasını daha da geliştirdi.
1970’lar: Spodick İşaretinin Tanıtımı
Spodick, D.H.: Akut perikarditin göstergesi olarak EKG’de TP segmentinin aşağı eğimini tanımladı.
1980: Wellens Sendromunun Tanımlanması
Wellens, H.J.J: Dr. Hein Wellens, günümüzde Wellens işareti olarak bilinen ve proksimal LAD stenozunu gösteren V2-V3’teki karakteristik bifazik ve derin inverte T dalgalarını tanımladı.
1996: Sgarbossa Kriterlerinin Geliştirilmesi
Sgarbossa, E.B.: Dr. Elena Sgarbossa, sol dal bloğu varlığında akut miyokard enfarktüsü tanısı için kriterler getirerek karmaşık vakalarda tanısal doğruluğu artırdı.
1998: De Winter T Dalgalarının Tanımı
De Winter, R.J: Dr. Robert J. de Winter, proksimal LAD oklüzyonu ile ilişkili, sivri T dalgaları ile karakteristik yukarı eğimli ST depresyonunu tanımladı.
2000’li Yılların Başları: Tanısal Görüntülemede Gelişmeler
Yüksek Hassasiyetli Troponinler: Yüksek hassasiyetli kardiyak troponin testlerinin kullanıma girmesi, EKG’de hafif değişiklikler olsa bile miyokard enfarktüsünü teşhis etme becerisini geliştirmiştir.
2012: Sgarbossa Kriterlerinin Değiştirilmesi
Smith, S.W.: Dr. Stephen Smith, Sgarbossa kriterlerinde değişiklikler önererek LBBB’li hastalarda AMI saptama duyarlılığını artırmıştır.
