Ay: Eylül 2016

“Pyramides Renales” terimi, böbreklerin içindeki yapılar olan böbrek piramitlerini ifade eder. Bu koni biçimli dokular böbrek medullasının bir parçasıdır ve idrar oluşumunda önemli bir rol oynar. Böbrek piramitleri için tek başına belirli bir “keşif zaman çizelgesi” yoktur, çünkü bunların tanımlanması böbreğin anatomik ve fizyolojik çalışmalarının daha geniş tarihine bağlıdır.

• Antik Çağlar (MÖ 3000 – MÖ 400): Mısırlılar ve Yunanlılar gibi erken medeniyetler böbrekler hakkında temel bilgilere sahipti. Mısır mumyalama uygulamaları böbreklerin yerinin farkında olunduğunu gösterir, ancak ayrıntılı bir anatomik çalışma mevcut değildir. Hipokrat (MÖ 460-370) yazılarında böbreklerden bahsetmiştir, ancak böbreklerin iç yapılarından çok idrar üretimindeki rollerine odaklanmıştır.
• Galen (yaklaşık MS 129–216): Romalı hekim Galen diseksiyonlar (çoğunlukla domuz ve maymun gibi hayvanlar üzerinde) gerçekleştirdi ve böbrekleri kanı filtreleyerek idrar üreten organlar olarak tanımladı. Böbrek piramitlerini özel olarak tanımlamadı, ancak çalışması daha sonraki anatomik çalışmalar için temel oluşturdu.
• Rönesans (16. yüzyıl): Modern anatomide önemli bir isim olan Andreas Vesalius (1514–1564), De Humani Corporis Fabrica‘yı (1543) yayınladı. İnsan kadavralarının ayrıntılı diseksiyonları, muhtemelen medüller piramitleri gösteren böbrek çizimlerini içeriyordu, ancak bu şekilde adlandırılmamıştı. Bu, kesin insan anatomisine doğru bir kaymayı işaret ediyordu.
• 17. yüzyıl – Marcello Malpighi (1628–1694): İtalyan bir hekim ve mikroskopist olan Malpighi, böbrek anatomisine önemli katkılarda bulundu. 1666’da böbrek piramitlerini daha net bir şekilde tanımladı ve bunları glomeruli de dahil olmak üzere böbreğin mikroskobik yapılarıyla ilişkilendirdi. İlk mikroskoplarla yaptığı çalışmalar, piramitlerin ikincisinin bir parçası olduğu korteks ve medullayı ayırt etmeye yardımcı oldu.
• 18. Yüzyıl – Adlandırma ve İşlev: 1700’lere gelindiğinde, Giovanni Battista Morgagni (1682–1771) ve Bernhard Siegfried Albinus (1697–1770) gibi anatomistler böbrek tanımlarını geliştirdiler. “Böbrek piramitleri” (veya Latince “pyramides renales”) terimi, üçgen şekillerini yansıtarak anatomik metinlerde görünmeye başladı. İdrarı yoğunlaştırmadaki rolleri anlaşılmaya başlandı.
• 19. Yüzyıl – Histoloji ve Fizyoloji: Mikroskopideki gelişmelerle birlikte William Bowman (1816–1892) ve Carl Ludwig (1816–1895) gibi bilim insanları böbreğin fonksiyonel birimi olan nefronu, böbrek piramitleri boyunca izlediği yolu da dahil olmak üzere ayrıntılı olarak açıkladılar. Bowman’ın glomerulus üzerindeki çalışması (1842) ve Ludwig’in idrar oluşumu üzerine çalışmaları, piramitlerin Henle döngüsündeki ve idrar konsantrasyonundaki rolünü açıklığa kavuşturdu.
• 20. Yüzyıl – Modern Anlayış: Görüntüleme (örneğin, X-ışınları, ultrason) ve histolojik teknikler geliştikçe böbrek piramitleri tıbbi bilgiye tamamen entegre oldu. Osmoregülasyondaki işlevleri ve toplayıcı kanallarla bağlantıları fizyolojik araştırmalarla sağlamlaştırıldı.

1. Bellini, L. (1662). De structura et usu renum. Florence: Ex Typographia Hæredum Amadori.
2. Malpighi, M. (1666). De renibus. London: Royal Society.
3. Ferrein, A. (1749). De la structure et des usages des glandes rénales. Mémoires de l’Académie Royale des Sciences, 10, 1–22.
4. Bowman, W. (1842). On the structure and use of the Malpighian bodies of the kidney. Philosophical Transactions of the Royal Society of London, 132, 57–80.
5. Krause, W. (1876). Handbuch der menschlichen Anatomie: Der Harnapparat. Hannover: Hahn’sche Buchhandlung.