Anjiyotensin Dönüştürücü Enzim
Sinonim: peptidyl-dipeptidase A, angiotensin converting enzyme, Kininase II, Angiotensin-Konversionsenzym, Angiotensin Converting Enzyme, (ACE),
- Anjiyotensin I’i vazokonstriktif anjiyotensin II’ye ayıran bir enzimdir. Anjiyotensin II, renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminde, kan basıncında ve hücre dışı hacminde bir artışa yol açan bir efektördür. (Bkz; anjiyo– + (hiper)tens(iyon) + –in.)
- Kan damarlarını daraltan ve böylece arteriyel basıncı düzenleyen birkaç polipeptitten herhangi biri.
Anjiyotensin Dönüştürücü Enzim, iki izoformda, vücut hücrelerinde somatik bir formda ve olgun erkek üreme hücrelerinde (sperm) bir çimlenme formunda meydana gelen çinko metaloproteazdır. Her iki izoform da benzer enzimatik aktiviteye sahiptir. Entegre çinko iyonu enzimin aktivitesi için gereklidir, çünkü substratların hidrolizine doğrudan katılır – bu nedenle ACE şelatlayıcı ajanlar tarafından inhibe edilebilir.
Somatik form esas olarak hücre zarında bir ektoenzim olarak bulunur. Yaklaşık 180 kDa’lık bir moleküler ağırlığa sahiptir ve yaklaşık 1.300 amino asitten oluşur. N-terminal ucunda olgunlaşma işlemi sırasında ayrılan bir sinyal peptidi vardır. C-terminal ucu hidrofobiktir ve enzimin hücre zarına sabitlenmesini sağlar.
ADE, endotelyal hücrelerin lüminal yüzeyinde – özellikle akciğerlerde, beyindeki, bağırsaklarda, böbreklerde, adrenal bezlerde ve testislerde daha az bir oranda görülür. Sinir sisteminde koroid pleksusta yüksek ACE konsantrasyonları bulunur. Membrana bağlı forma ek olarak, ACE ayrıca kan plazmasında ve diğer vücut sıvılarında (örn. Amniyotik sıvıda) serbest, çözünür bir form olarak ortaya çıkar. C-terminal membran çapasının proteolizi ile oluşur.
Anjiyotensin dönüştürücü enzim, çeşitli oligopeptitlerin hidrolizini katalize eder. İki ana substratı anjiyotensin I ve arabulucu bradikindir. ACE’nin bradikinin için anlamlı derecede daha yüksek bir afinitesi vardır – bu nedenle ACE’ye ayrıca kininaz II de denir.
ACE’nin daha az bilinen diğer fonksiyonları, bradikinin ve amiloid beta-proteininin bozunmasıdır.
ACE inhibitörlerinin madde grubu tarafından anjiyotensin dönüştürücü enzimin farmakolojik inhibisyonu, diğer şeylerin yanı sıra hipertansiyonu tedavi etmek için kullanılır.
Enzim 1956 yılında Leonard T. Skeggs Jr. tarafından keşfedildi. İnsan testis ACE’nin ilk kristal yapısı 2002 yılında R. Raviesh tarafından K. Ravi Acharya laboratuvarında çözülmüş ve çalışma Ocak 2003’te Nature dergisinde yayınlanmıştır. Esas olarak kılcal damarlarda bulunmaktadır. Ancak endotel ve böbrek epitel hücrelerinde de bulunabilir.
