Evim Her Yerdedir: İnsanlığın “Huzursuz Geni” DRD4-7R’nin Hikâyesi

“Bir gün sadece bir sırt çantası ile evden ayrıldım.”

Muhtemelen bir şekilde kulak aşinalığınız olan bir cümle, öyle değil mi? Evden ayrılma üzerine hiçbir tereddüte kapılmadan ve hiçbir tartışma süreci yürütmeden evi terk edebilecek insanların var olduğunu bir şekilde görüyor, duyuyor ya da okuyoruz. Bu insanlarla aynı yerde büyümüş, aynı okula gitmiş, belki aynı koltukta oturmuş ve belki aynı çevreyi bile paylaşmış olabiliriz.

Yelpazenin diğer tarafında ise seyahat tutkunları — gezgin, asi, maceraperest ne derseniz artık — sürekli bir keşfe çıkma “kaşıntısı” ile yerlerinde duramazlar. Bu insanlar mümkün olduğunca dünyanın çeşitli yerlerini görme ve yeni deneyimler edinme “açlığıyla” yaşarlar. Bu öyle bir “açlıktır ki”; ne kadar yer gezmiş olmalarının hiçbir kısıtlayıcılığı, durduruculuğu yoktur.

“Evim evim güzel evim” diye bir cümle yoktur onların kitabında, çünkü ev her yerdedir.

Garip gelebilir ancak bu durumun bilimsel bir izahının olduğunu söyleyelim. Nasıl mı?