Özofagram

25. Şubat 2024 · arztchen

arztchen_an_illustration_of_The_discovery_and_application_of_ba_9cc54643-b222-41f2-8673-98a2faf8149d

Baryum Yutma çalışması olarak da bilinen Özofagram, yemek borusunun radyografik (X-ışını) muayenesidir. Baryum sülfat çözeltisinin (radyo-opak bir kontrast madde) yutulduğunda hareketini gözlemleyerek yemek borusunun yapısını ve işlevini değerlendirmek için tasarlanmıştır. Baryum yemek borusunun iç yüzeyini kaplayarak röntgen görüntülerinde görünür olmasını sağlar ve yemek borusunun yapısındaki ve işlevindeki anormallikleri veya değişiklikleri vurgular.

Baryumun tıbbi görüntülemede kontrast madde olarak kullanılması 20. yüzyılın başlarına kadar uzanmaktadır. Özofagramın bir teşhis aracı olarak gelişimi, radyolojideki ilerlemeler ve gastrointestinal hastalıkların anlaşılmasıyla birlikte gelişti. Yemek borusunu görselleştirme ve anormallikleri tespit etme yeteneği, yemek borusu rahatsızlıklarının teşhis ve tedavisini önemli ölçüde iyileştirdi.

İşlem sırasında hastaya baryum sülfat karışımı içmesi talimatı verilir. Baryum yemek borusundan aşağı doğru hareket ederken çeşitli pozisyonlarda bir dizi X-ışını alınır. Radyolog, yemek borusunun fonksiyonunu daha yakından değerlendirmek için hasta yutkunurken de görüntü alabilir. Test, yemek borusunun yapısındaki daralma (darlıklar), tıkanıklıklar, yemek borusu astarındaki anormallikler, hiatal fıtıklar veya yutmayı etkileyen kas fonksiyonuyla ilgili sorunlar gibi sorunları ortaya çıkarabilir.

Özofagram tipik olarak yutma güçlüğü (yutma güçlüğü), yutma sırasında ağrı (odinofaji), açıklanamayan göğüs ağrısı gibi semptomlar yaşayan hastalar için veya gastroözofageal reflü hastalığı (GERD), özofagus varisleri ve mideyi etkileyen diğer anormallikler gibi durumların değerlendirilmesi için endikedir. yemek borusu.

Özofagram, yemek borusunun anatomisi ve işlevi hakkında değerli bilgiler sağlayan, invazif olmayan, nispeten hızlı bir işlemdir. Ancak yüzey lezyonlarını veya mukozanın durumunu değerlendirmek için endoskopi gibi diğer görüntüleme yöntemleri kadar ayrıntılı olmayabilir. Bazı durumlarda Özofagram bulgularına göre ek testlerle ileri değerlendirme yapılması gerekli olabilir.

Baryumun mide-bağırsak sistemini görselleştirmek için kontrast madde olarak ilk kullanımı ve özofagram gibi prosedürlere yol açması 20. yüzyılın başlarına kadar uzanabilir. X-ışını incelemeleri için baryum sülfatın keşfi ve uygulanmasına 1897’de Walter Cannon öncülük etti. Amerikalı fizyolog Cannon ve meslektaşları başlangıçta bizmut subnitrat kullandılar, ancak üstün güvenliği ve etkinliği nedeniyle kısa sürede yerini baryum sülfat aldı. bir kontrast ortamı.

Bununla birlikte, bu tekniğin yemek borusunu incelemek ve yemek borusunu bir tanı aracı olarak geliştirmek için özel olarak uygulanması, Cannon’un ilk çalışmasını takip eden yıllar içinde yavaş yavaş gelişti. Baryum sülfatın ayrıntılı özofagus çalışmaları için uyarlanması, tek bir bireyin başarısından ziyade radyoloji ve gastroenteroloji alanında kolektif bir ilerlemeydi. Zamanla, radyografik tekniklerdeki gelişmeler ve floroskopinin kullanıma sunulması özofagramı daha da geliştirdi ve özofagus anatomisini ve fonksiyonunu değerlendirmek için onu standart bir prosedür haline getirdi.

Gastrointestinal sistem görüntüleme için baryumun ilk kullanımı Walter Cannon’a atfedilirken, bugün bilindiği şekliyle özofagramın gelişimi, radyoloji alanında birçok tıp uzmanının ve araştırmacının katkılarının sonucuydu.

Levine, M. S., & Rubesin, S. E. (2005). “History and Evolution of the Barium Swallow for Evaluation of the Pharynx and Esophagus.” American Journal of Roentgenology, 184(1), 19-27. DOI: 10.2214/ajr.184.1.01840019.
Ott, D.J., Chen, Y.M., Gelfand, D.W., Munitz, H.A., & Wu, W.C. (1985). “Radiographic and Endoscopic Sensitivity in Detecting Lower Esophageal Mucosal Ring.” AJR. American Journal of Roentgenology, 145(1), 73-75. DOI: 10.2214/ajr.145.1.73.
Jones, B., & Donner, M.W. (1991). “Normal and Abnormal Swallowing: Imaging in Diagnosis and Therapy.” Springer-Verlag New York, LLC.
Dantas, R. O., & Cook, I. J. (1994). “Upper Esophageal Sphincter Opening and Modulation During Swallowing.” Gastroenterology, 107(2), 396-402. DOI: 10.1016/0016-5085(94)90163-5.
Kahrilas, P.J., Logemann, J.A., Lin, S., & Ergun, G.A. (1992). “Pharyngeal Clearance During Swallowing: A Combined Manometric and Videofluoroscopic Study.” Gastroenterology, 103(1), 128-136. DOI: 10.1016/0016-5085(92)91112-E.

İlgili Yazılar

Sistografi

Nefrografi

Kolelitotripsi

Siluet fenomeni

Yorum Yaz