Entübasyona başlamadan önce gerekli materyal hazırlanmalıdır.
Laringoskop Tüp (uzak ucunda balonlu [manşet] plastik tüp; bu nefes borusunda şişirilir ve yukarı ve aşağı sızdırmazlığı sağlar) kılavuz tel (stil) Manşet şırıngası (tüpün ucundaki balonu şişirmek için kullanılır) Ambu torbası Emme cihazı Stetoskop Tüp sabitleme.
Hasta sırt üstü yatırılır ve baş, iyileştirilmiş Jackson pozisyonu olarak adlandırılır (kafa bir destek üzerinde ve ‘koklama pozisyonunda’ hafifçe fazla gerilir). Entübasyon işlemi sırasında hipoksiden kaçınmak için hastaya preoksijen verilir (hasta ventilasyon maskesi aracılığıyla birkaç dakika saf oksijen solur veya maske ile saf oksijen ile ventile edilir). Sonuç olarak, akciğerlerde bulunan nitrojen oksijen ile değiştirilir ve uzun süreli solunum durmasına rağmen entübasyon sırasında hastaya yeterince oksijen verilir.
Laringoskopu sol elinizle alın ve sağ elinizle hastanın ağzını açın. Şimdi laringoskopun ucu sağdan ağza sokulur ve dil sola doğru itilir. Laringoskop, epiglot görünene kadar yerleştirilir. Şimdi laringoskopun tutma yönüne doğru çekersiniz, böylece boynun yumuşak kısımlarını kaldırırsınız ve epiglot, hyoepiglottik bağ çekilerek düzleştirilir. Bu, gırtlak girişini görünür hale getirir. Tüp artık glottisten nefes borusuna itilebilir. Balon gırtlağın hemen altında durmalıdır. Tüp ayrıca bir tarafta ana bronşa girebileceğinden çok uzağa sokulmamalıdır. Çoğu tüp, glottiste durması gereken bir işarete sahiptir. Tüpe santimetre işaretleri eklenmiştir, böylece yerleştirme derinliği yeni bir laringoskopi olmadan değerlendirilebilir. Ortalama bir yetişkin için, tüp yaklaşık 20-21 cm (kadınlar için) veya 22-23 cm (erkekler için) derinliğe (maksiller kesici dişlerde ölçülür) yerleştirilmelidir. Laringoskop tekrar çıkarılır ve manşet şişirilir. Hasta artık tüple ventile edilir ve epigastriumdaki (eksik olması gereken) sesler ile sağ ve sol akciğerlerdeki solunum sesleri steteskop ile oskülte edilerek pozisyonu kontrol edilir. Doğru tüp konumu doğrulandıktan sonra tüp sabitlenir ve hasta ventilatöre bağlanır.
VIDEO
Sıkça meydana gelen sorunlar Glottis görünmez: En sık görülen problem glottisin görülememesidir. Burada dışarıdan müdahale ile gırtlak girişini görünür kılmaya çalışılabilir; Örneğin gırtlağı 2 parmakla dışarıdan omurgaya doğru, kafatasından ve sağa bastırmak (BURP manevrası).
Tüp glottisten itilemez: Tüpler nispeten yumuşak, dokuyu koruyan malzemeden yapılmıştır ve anatomik olarak önceden şekillendirilmiştir. Bazen tüpün eğriliği, tüpü glottis boyunca ‘köşeden’ itmek için yeterli değildir. Burada esnek bir kılavuz teli (mandrin) borunun içine itebilir ve boruyu doğru şekle (hokey sopası şekli) getirebilirsiniz. Stilenin tüpün distal ucundan çıkıntı yapmaması önemlidir (yaralanma riski!). Tüp Trakeada mı? Zor koşullar altında, tüpün gerçekten glottisi mi geçtiğini yoksa yemek borusuna mı kaydığını net olarak belirlemek bazen mümkün değildir. Konum, bir Stetoskop kullanılarak doğrulanabilir – güvensiz! Kapnometri: Ekshale edilen CO2 burada ölçülür. Tüp midedeyse CO2 ölçülemez. Dikkat: Kalp durması durumunda, akciğerlere CO2 salınmaz ve bu nedenle ölçülemez. Kapnometri, doğru trakeal pozisyonu doğrulamak için en hassas yöntemdir. Yemek borusu dedektörü: Sıkıştırılarak tüpe yerleştirilen kendiliğinden genişleyen balon. Daha sonra sorunsuz bir şekilde genişlerse, tüp trakeada uzanır, çünkü bu, emme karşısında bile kıkırdak telleri tarafından açık tutulur. Tüp yemek borusu pozisyonundayken yemek borusu duvarı çöktüğü için balon genişlemez ve böylece tüpü kapatır. Bronkoskop – trakeal halkalar ve karina görünüyor mu? Göğüs röntgeni (p.a. ve yan!). Hasta sadece bir taraftan ventile ediliyor: Tüp pozisyon kontrolü sırasında sadece bir akciğer ventile ediliyorsa (genellikle sağdaki), tüpün ucu muhtemelen ilgili ana bronşa kaymıştır ve manşet diğer akciğerin ventile edilmesini engelliyor. Burada tekrar manşonları açmak ve her iki taraftan da solunum sesleri işitilene kadar tüpü geri çekmek gereklidir.