Polen
Linnaeus, aynı zamanda modern isimlendirme şemasının temellerini atan İsveçli botanikçi, doktor ve zoolog Carl von Linné olarak da bilinir. ‘Modern taksonominin babası’ olarak bilinir.
Latince pollen‘inden (“ince un”). Linnaeus tarafından 18. yüzyılda çiçeklerin anterlerinde üretilen sporları tanımlamak için kullanılır.
- Çiçeklerde üretilen ince taneli bir maddedir. Teknik olarak çiçekli bitkilerin anterlerinde üretilen polen taneleri (mikrosporlar) için toplu bir terim. (18. yüzyılın ortalarından kalma bu özel kullanım.)
- (eski) Genel olarak ince toz, ince un. (16. yüzyıl kullanımı OED tarafından belgelenmiştir.)
- Polen, onları döllemek için diğer bitkilerin yumurtalıklarıyla birleşen tohumlu bitkilerin eşeyli eşey hücreleridir. Bu nedenle haploid kromozom setini içerirler.
- Polen taneleri diğer çiçeklere farklı yollarla ulaşabilir: Rüzgar, su veya küçük hayvanlar (ör. Kuşlar veya böcekler) yoluyla bulaşma yolları açıklanmıştır.
Polenin boyutu büyük ölçüde değişir ve 5 µm (çok hafif polen) ile 200 µm (ağır polen) arasında değişir. Bununla birlikte, polenin büyük çoğunluğunun çapı 20 ile 50 µm arasındadır.
Polenin protoplastı (hücre gövdesi) boşluksuz bir sporoderm ile çevrilidir. Polen tanesinin bu duvarı genellikle biri diğerinin üzerinde bulunan iki katman kompleksinden oluşur:
- İntine: Hassas iç katman kimyasal olarak çok dirençli değildir, esas olarak selüloz fibrillerden oluşur. Çimlenme sırasında polen tüpüne dönüşür.
- Ekzin: Kimyasal olarak son derece dirençli dış deri sporopolleninden yapılmıştır. Fiziksel ve enzimatik etkilerden korunma o kadar etkilidir ki, milyonlarca yıllık polen taneleri neredeyse hasar görmeden kaya katmanlarından izole edilebilir.
Her bitki türünün poleni, bitki ailesine ve kısmen de bitki türlerine atanmaya izin veren, polen duvarının karakteristik bir yüzey yapısını gösterir. Çıplak hayvanlar (cimnospermler) küçük, hafif polenlere sahip olma eğilimindedir, bunların yüzey yapısı aerodinamik hale getirilmelidir (rüzgarla yayılır) ve genellikle hava keseleri bulunur. Bulutlar (kapalı tohumlular) güçlü bir şekilde farklılaşmış bir seksin gösterir.
Polen, mevsimsel alerjik rinit (saman nezlesi), bronşiyal astım ve insanlarda diğer alerjik reaksiyonlar gibi hastalıklara neden olabilen güçlü alerjenler içerir.
Bu alerjenler, suda çözünür olan ve genellikle polen insan mukoza zarıyla temas ettiğinde saniyeler içinde salınan ve nüfuz edebilen, moleküler ağırlığı 5 ile 70 kDa arasında olan proteinler ve glikoproteinlerdir. Antijen olarak hareket ederler ve IgE aracılı bir bağışıklık tepkisini indükleme kabiliyetine sahiptirler.
Polen alerjenleri esas olarak polende lokalizedir (sitoplazma, genellikle ribozom açısından zengin bir ortamda; aynı zamanda mitokondri, P-parçacıkları ve nişasta granüllerinde); Ekzin üzerindeki alerjenik aktivite yalnızca bireysel durumlarda tespit edilebilir.
