Bir arada bulunma: Hastaların hem AFl hem de AF’ye aynı anda ya da farklı zamanlarda sahip olması alışılmadık bir durum değildir.
Geçiş: AF1’li bazı hastalarda AF gelişebilir ve bunun tersi de geçerlidir. AFl, AF’ye geçebilir çünkü AFl’deki hızlı elektriksel uyarılar, atriyumdaki normal elektrik yollarını daha da bozabilir. Benzer şekilde, kateter ablasyonu gibi AF tedavisi de bazen AFl’yi indükleyebilir.
Sebep ve Sonuç: Bir durumun doğrudan diğerine neden olup olmadığı tartışılmaktadır. Pek çok risk faktörünü paylaşıp birinden diğerine geçiş yapabilmelerine rağmen birinin her zaman veya doğrudan diğerine sebep olduğunu söylemek doğru değildir. Ancak bu aritmilerden birinin olması diğerinin gelişme olasılığını artırabilir.
Atriyal flutter ve atriyal fibrilasyon ilişkili olsa ve bir arada bulunabilse de, biri her zaman doğrudan diğerine neden olmaz. Ancak birinin varlığı diğerinin gelişme riskini artırabilir. Yönetim stratejileri normal ritmi yeniden sağlamayı, kalp atış hızını kontrol etmeyi ve komplikasyonları önlemeyi amaçlar.
Tarih
Atriyal flutterın ilk tanımı 1909’da iki Viyanalı doktor Carl Julius Rothberger ve Heinrich Winterberg tarafından yapıldı. Atriyal fibrilasyon olmayan, hızlı ve düzenli kalp ritmi olan bir hastayı tanımladılar. Bu duruma “atriyal çarpıntı” adını verdiler.
1900’lerin başında atriyal flutterın nadir görülen bir durum olduğu düşünülüyordu. Ancak daha sonra özellikle yaşlı yetişkinlerde ve kalp hastalığı olan kişilerde daha yaygın olduğu keşfedildi.
1950’lerde ve 1960’larda atriyal flutter için elektriksel kardiyoversiyon ve ablasyon dahil yeni tedaviler geliştirildi. Elektriksel kardiyoversiyon, kalp ritmini normale döndürmek için elektrik şoku kullanan bir prosedürdür. Ablasyon, kalpte anormal kalp ritmine neden olan dokuyu yok eden bir prosedürdür.
Günümüzde atriyal flutter tedavi edilebilir bir durumdur. Ancak tedavi edilmezse ciddi bir durum olabilir. Atriyal çarpıntı, kalpte kan pıhtılarının oluşmasına neden olabilir ve bu da beyne giderek felce neden olabilir.
Atriyal çarpıntı tarihindeki bazı önemli kilometre taşlarının kısa bir zaman çizelgesi:
1909: Carl Julius Rothberger ve Heinrich Winterberg ilk kez atriyal çarpıntıyı tanımladılar.
1950’ler ve 1960’lar: Atriyal flutter için elektriksel kardiyoversiyon ve ablasyon dahil yeni tedaviler geliştirildi.
1970’ler ve 1980’ler: Araştırmacılar atriyal çarpıntının nedenleri ve mekanizmaları hakkında daha fazla şey öğreniyor.
1990’lar ve sonrası: Atriyal flutter için kateter ablasyonu ve ilaçlar da dahil olmak üzere yeni tedaviler geliştirildi.
Atriyal çarpıntı karmaşık bir durumdur ancak bilim insanları bu konu hakkında daha fazla şey öğrenmeye ve yeni ve daha iyi tedaviler geliştirmeye devam ediyor.
Kaynak:
- January, C. T., Wann, L. S., Alpert, J. S., Calkins, H., Cigarroa, J. E., Cleveland Jr, J. C., … & Field, M. E. (2014). 2014 AHA/ACC/HRS guideline for the management of patients with atrial fibrillation. Journal of the American College of Cardiology, 64(21), e1-e76.
- Saoudi, N., Cosío, F., Waldo, A., Chen, S. A., Iesaka, Y., Lesh, M., … & Ravens, U. (2001). A classification of atrial flutter and regular atrial tachycardia according to electrophysiological mechanisms and anatomical bases; a Statement from a Joint Expert Group from The Working Group of Arrhythmias of the European Society of Cardiology and the North American Society of Pacing and Electrophysiology. European heart journal, 22(14), 1162-1182.
- Nattel, S. (2002). New ideas about atrial fibrillation 50 years on. Nature, 415(6868), 219-226.
- Zimetbaum, P. (2012). Atrial fibrillation. Annals of internal medicine, 156(10), ITC6-1.
- Aliot, E. M., Stevenson, W. G., Almendral-Garrote, J. M., Bogun, F., Calkins, C. H., Delacretaz, E., … & Kirchhof, P. (2009). EHRA/HRS expert consensus on catheter ablation of ventricular arrhythmias. Heart rhythm, 6(6), 886-933.
- Page, R. L., Joglar, J. A., Caldwell, M. A., Calkins, H., Conti, J. B., Deal, B. J., … & Indik, J. H. (2016). 2015 ACC/AHA/HRS guideline for the management of adult patients with supraventricular tachycardia. Journal of the American College of Cardiology, 67(13), e27-e115.
- January, C. T., Wann, L. S., Alpert, J. S., Calkins, H., Cigarroa, J. E., Cleveland, J. C., … & Ellinor, P. T. (2014). 2014 AHA/ACC/HRS guideline for the management of patients with atrial fibrillation. Journal of the American College of Cardiology, 64(21), e1-e76.
- Camm, A. J., Lip, G. Y., De Caterina, R., Savelieva, I., Atar, D., Hohnloser, S. H., … & Kirchhof, P. (2012). 2012 focused update of the ESC Guidelines for the management of atrial fibrillation. European Heart Journal, 33(21), 2719-2747.
- Calkins, H., Kuck, K. H., Cappato, R., Brugada, J., Camm, A. J., Chen, S. A., … & Haines, D. E. (2012). 2012 HRS/EHRA/ECAS expert consensus statement on catheter and surgical ablation of atrial fibrillation: recommendations for patient selection, procedural techniques, patient management and follow-up, definitions, endpoints, and research trial design. Journal of Interventional Cardiac Electrophysiology, 33(2), 171-257.
- Lip, G. Y., Nieuwlaat, R., Pisters, R., Lane, D. A., & Crijns, H. J. (2010). Refining clinical risk stratification for predicting stroke and thromboembolism in atrial fibrillation using a novel risk factor-based approach: the Euro Heart Survey on atrial fibrillation. Chest, 137(2), 263-272.
- Nattel, S., Burstein, B., & Dobrev, D. (2008). Atrial remodeling and atrial fibrillation: mechanisms and implications. Circulation: Arrhythmia and Electrophysiology, 1(1), 62-73.