Iwan Petrovich Pavlov

8. Mart 2023 · arztchen

arztchen_The_Russian_physiologist_IWAN_PETROVITSCH_PAWLOW_was_b_4ee08e68-d378-4e08-bc37-616852c4d63f

14.09.1849 Ryazan/Rusya
† 27.02.1936 Leningrad/Sovyetler Birliği

Rus fizyolog, 14 Eylül 1849’da Ryazan’da bir papazın oğlu olarak dünyaya geldi. Teoloji, kimya ve fizyoloji okuduktan ve Almanya’da iki yıl geçirdikten sonra 1890’da St. Petersburg’daki İmparatorluk Tıp Akademisi’nde fizyoloji profesörü oldu.

Pavlov, köpeklerin sindirim davranışları üzerine yaptığı araştırmalarla ünlendi. PAWLOW, akustik uyaranların (zil çalma) tekrarlanan kombinasyonunun ardından gelen beslenmenin ardından, ses algısının tek başına köpekte tükürük salgısını tetiklemek için yeterli olduğunu gözlemlemiştir.

Pavlov 14 Eylül 1849’da Ryazan/Rusya’da bir Ortodoks rahibin oğlu olarak dünyaya geldi.

11 çocuğun ilki olan Pavlov’un çocukluğu zor ve çalışma dolu geçti. Yedi yaşındayken merdivenlerden düştüğünde başından ağır bir şekilde yaralandı. Bu yaralanma onun 4 yıl boyunca okula gitmesini ve herhangi bir zihinsel çalışma yapmasını engelledi. Daha sonra, 11 yaşındayken, rahip olarak kariyer yapmak üzere bir teoloji seminerine gönderildi.

Pavlov, ilahiyat fakültesinde geçirdiği süre boyunca ilerici literatüre de erişim sağladı. Bu edebiyat onun bilime olan ilgisini uyandırdı ve muhtemelen rahiplik kariyerini bırakmasına da neden oldu. Pawlow, 1870 yılında Petersburg Üniversitesi’ne fizik öğrencisi olarak kaydoldu, ancak kısa bir süre sonra fizyolojiye geçti. Hayvan fizyolojisi, kimya ve tıp okudu. Üniversiteden altın madalya ile mezun oldu.

Pavlov, mezun olduktan sonra uzun yıllarını tıp çalışmalarına adadı. Bu süreçte St. Petersburg’daki Veterinerlik Enstitüsü’nün araştırma laboratuvarında çok sayıda deney gerçekleştirdi. Pavlov, 1889 yılında ünlü sindirim fizyolojisi deneyini ilk kez bir köpekle gerçekleştirdi (“Pavlov’un köpeği”).

O günlerde Çar ve yüksek soyluların yönetiminde bu tür bilimsel araştırmalara ilgi çok az olduğu için ücretler çok düşüktü. Bu nedenle Pavlov, deneylerinin tüm masraflarını yetersiz gelirinden karşılamak zorundaydı. Kira için neredeyse hiç para kalmamıştı. Bu yüzden sık sık laboratuvarda uyuyor ve sadece açlık onu daha iyi hale getirdiğinde yemek yiyordu.

1880’de Pawlow evlendi. Kendisi laboratuvarında yaşamaya devam ederken, karısı kardeşiyle birlikte yaşıyordu. 1883’te Pawlow “Santrifüj Kalp Sinirleri” konulu tezini savundu ve başarıyla tıp doktoru oldu. Aynı zamanda “Profesör” unvanını da aldı. Aynı yıl kaderin acı bir cilvesi olarak ilk oğlu uzun bir hastalıktan sonra öldü. Pawlow sonraki birkaç yılını Rusya dışında, Breslau’da RUDOLF HEIDENHAIN ve Leipzig Üniversitesi’nde fizyolog CARL LUDWIG ile çalışarak geçirdi.

1885 yılında Pawlow Rusya’ya döndü ve kan dolaşımı ve sindirim sistemi üzerine araştırmalarına devam etti. Bu yıl içinde dördüncü ünlü ameliyatını (tükürük bezi fistülü) gerçekleştirdi.
1887 yılında ilk kitabı “Ana Sindirim Bezlerinin İşlevi Üzerine Dersler” yayımlandı.

Artık ülke sınırlarının ötesinde tanınmasına rağmen, Pawlow ve ailesi hala fakir koşullarda yaşıyordu. Karısı sık sık akrabalarının yanında kalıyordu ve kendisi de neredeyse 40 yaşına gelmesine rağmen hala kalıcı bir işe sahip değildi. Sonunda St. Petersburg’daki askeri tıp akademisine farmakoloji profesörü olarak atandı. Kısa bir süre sonra fizyoloji kürsüsüne geçti ve 30 yılı aşkın bir süre bu kürsüde kaldı. PAVLOW ayrıca bu dönemde, araştırmalarının çoğunu gerçekleştirdiği ve 40 yıl boyunca başkanlığını yaptığı “deneysel tıp için fizyoloji laboratuvarını” kurdu.

Pawlow kalbe giden sinirleri ve beyin fonksiyonlarını araştırmıştır. Ancak, her şeyden önce köpeklerin sindirim davranışları üzerine yaptığı araştırmalarla ün kazanmıştır.

Organizmanın kolayca ölçülebilen tepkilerinden biri tükürük akışıdır. Bu, yiyecek bir köpeğin ağzının mukoza zarına temas eder etmez refleks olarak ortaya çıkar. Pawlow şimdi nötr uyaranların da doğuştan gelen tükürük salgılama refleksini tetikleyip tetikleyemeyeceğiyle ilgileniyordu. Bunu öğrenmek için, köpeklerini beslemeden kısa bir süre önce bir zilin çalmasına veya bir lambanın yanmasına izin verdi (nötr uyaranlar). Birkaç denemeden sonra, nötr uyaran tek başına tükürük salgılanmasını tetikledi. Pawlow, alışkanlık yoluyla edinilen bu tepkiyi şartlı refleks olarak adlandırdı.

Bu koşullu refleks geçici bir süre içindir ve nötr uyaran daha uzun bir süre boyunca yiyecekle pekiştirilmezse tekrar sönebilir. Koşullu refleksler, bir canlının değişen bir çevreye daha hızlı uyum sağlamasına olanak tanır. Bir öğrenme sürecinin sonundadırlar. Pawlow’a göre buna artık koşullanma ve tanımlanan tepkiye de koşullu refleks denmektedir. Bu doğuştan gelen değil, öğrenilen bir reflekstir.

Pawlow bu bulguların öğrenme psikolojisi açısından insanlara da uygulanabileceğine ikna olmuştu. Örneğin, psikozların uyarıcı sinyallere maruz kalmaya karşı verilen savunma tepkilerinden kaynaklandığını açıkladı.

1904 yılında, sindirim konusundaki olağanüstü çalışmaları nedeniyle Nobel Fizyoloji ve Tıp Ödülü’nü aldı. Pawlow 27 Şubat 1936’da Leningrad’da ölene kadar laboratuvarında çalıştı.

PAWLOW, 1896 ile 1921 yılları arasında psikoloji, fizyoloji ve psikiyatri üzerine bugün de geçerliliğini koruyan kırk kitap yayımlamıştır.

İlgili Yazılar

Tatlı Bir İkilem: Balın Şeker Karşısındaki Biyokimyasal Üstünlüğü

Enfeksiyonların Bilişsel Beceriler Üzerindeki Etkisi

Genetik olarak memeliler babaya çekiyor

Modern insan ve Neandertalin son ortak atasının sanal fosili

Yorum Yaz